Η διαφωνία των γονέων αποκλείει
την ανάθεση της επιμέλειας από το δικαστήριο και στους δύο γονείς (συνεπιμέλεια);
Σύμφωνα με το άρθρο ΑΚ 1514 συνάγεται ότι σε περίπτωση που η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων δεν είναι δυνατή, εξαιτίας διαφωνίας των γονέων, η ρύθμιση αυτής γίνεται από το δικαστήριο ενώ ως περιπτώσεις διαφωνίας αναφέρονται ενδεικτικά οι περιπτώσεις που ο ένας γονέας αδιαφορεί ή δεν συμπράττει στην γονική μέριμνα ή δεν τηρεί την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία για την άσκηση ή τον τρόπο άσκησης της ή αν η συμφωνία αυτή είναι αντίθετη προς το συμφέρον του παιδιού , ή αν η γονική μέριμνα ασκείται αντίθετα προς το συμφέρον του παιδιού. Όπως δέχθηκε με τη με αριθμό 78/2023 απόφαση του ο Άρειος Πάγος αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αρκεί απλώς, η διαφωνία των γονέων για να απονείμει ο δικαστής την αποκλειστική επιμέλεια στον ένα γονέα.
Πιο συγκεκριμένα, αν δεν συντρέξει σπουδαίος λόγος, που εγκυμονεί κινδύνους για το παιδί ( περίπτωση κακοποιητικού, ψυχικά διαταραγμένου ή παντελώς αδιάφορου γονέα) ή αν δεν συντρέξει πραγματική αδυναμία άσκησης της συνεπιμέλειας από τον ένα γονέα, λόγω της μόνιμης μετεγκατάστασης του παιδιού σε άλλη πόλη ή χώρα, δεν νοείται ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας στον άλλο γονέα ή έστω κατανομή της επιμέλειας, που μόνο κατ’ επίφαση θα επέτρεπε την ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του παιδιού, διότι διαφορετικά ο δικαστής θα υπερέβαινε τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας και θα ερμήνευες και θα εφάρμοζε εσφαλμένα το άρθρο ΑΚ 1514 του Α.Κ.